آموزه ی شفا جویی از قرآن کریم چیزی از پیش خود ساخته یا سنت مرسوم در فرهنگ عامیانه نیست بلکه حقیقتی است که خداوند رحمان در متن قرآن بدان اشاره کرده است.

در سه جای از آیات قرآن کریم به مساله شفا بودن قرآن برای دردهای جسم و جان انسان اشاره شده است :

"و ننزل من القرآن ماهو شفاء و رحمه للمومنین ولایزید الظالمین الا خسارا"(اسراء182)

"و از قرآن آنچه شفا و رحمت است برای مومنان نازل می کنیم و ستمگران را جز خسران و زیان نمی افزاید."

"یا ایها الناس قد جاء تکم موعظة من ربکم و شفا ء لما فی الصدور وهدی ورحمة للمومنین"

"ای مردم اندرز از سوی پروردگارتان برای شما آمده است و درمانی برای آنچه در سینه هاست و هدایت و رحمتی است برای مومنان."

"قل هو للذین آمنوا هدی و شفاء..."

"بگو : این کتاب برای کسانی که ایمان آورده اند : هدایت و درمان است."

همان طور که در آیات بالا نیک پیداست خداوند در قرآن، قرآن را مایه شفا ورحمت برای مومنان، شفای آنچه در سینه هاست و مایه هدایت ورحمت برای مومنان معرفی کرده است.

پس اینک که قرآن خود را شفا و مایه رحمت و هدایت معرفی کرده است به این ریسمان آویخته از سوی خدای متعال چنگ زنیم و درمان دردهای نهان وآشکار خود را به وسیله قرآن از خدای قرآن طلب کنیم.